Financiering controleactiviteiten \ 15 september 2009
Stichting PRO heeft de afgelopen jaren veel energie geïnvesteerd om de uitvoering van de huidige regelingen te optimaliseren. En met succes! Elk jaar worden meer readers ingestuurd en worden meer toestemmingsaanvragen verwerkt. Dat is voor u als uitgever merkbaar in de uitkeringen die betrekking hebben op de titelspecifieke gelden.
Om deze gelden echter te kunnen factureren, is flink wat inzet van personeel noodzakelijk. Vooral de controle van de readers en de bijbehorende administratieve werkzaamheden zijn arbeidsintensief. Toch vormen deze activiteiten het fundament voor dit deel van de regeling. Het is dus van belang om deze activiteiten te blijven uitvoeren.
Om deze activiteiten te kunnen financieren heeft het bestuur van Stichting PRO een aantal wijzigingen doorgevoerd. Hieronder een overzicht:
- Tijdelijke verhoging vanaf 2009 van administratiekosten op de uitkering van niet-korte overnames (van 9% naar 15%);
- Inzet van relatiebeheer wordt gefinancierd uit de extra opbrengsten die relatiebeheer genereert. Deze kosten worden ingehouden van de extra gelden en toegevoegd aan de exploitatie; (Relatiebeheer voert controles uit bij de instelling zelf om zeker te zijn dat alle readers worden opgestuurd)
- Het boetedeel van het inbreuktarief (vijf eurocent bovenop regulier paginatarief) wordt niet meer uitgekeerd aan de uitgevers, maar toegevoegd aan de exploitatie. De uitgever ontvangt voor een inbreuk per pagina het standaardtarief terwijl de boete wordt toegevoegd aan de exploitatie;
- Het boetedeel van het paginatarief dat wordt gehanteerd als instellingen niet weten van welke uitgevers het werk is (het zogenoemde vrijwaringsfonds), wordt ook direct aan de exploitatie toegevoegd.
De verwachting is dat met deze aanpassingen de activiteiten ook in de toekomst gefinancierd kunnen worden, zonder de administratiekosten op alle geldstromen te verhogen. In de tussentijd wordt binnen Stichting PRO continue gewerkt aan verdere optimalisatie van de bedrijfsprocessen om de inzet van personeel tot een minimum te beperken zonder dat de dienstverlening hier onder lijdt.
